Pages

Subscribe:
Showing posts with label Gujarati kavita. Show all posts
Showing posts with label Gujarati kavita. Show all posts

Friday, December 10, 2010

જિંદગી ના ગણિત મા............!

જિંદગી ના ગણિત મા મેથોડ ના પણ માર્ક્સ્ હોય છે
દરેક આઘાત ના પ્રત્યાઘાત પણ ક્યાં હોય છે,

મળ્યુ છે ગમ તો ઍન્જોય કર ને ગાંડા,
ગમ વગર ની જિંદગી મા મજા પણ ક્યાં હોય છે,

વિસ્તરી છે જિંદગી ઘર ના આંગણ થી દુનિયા સુધી,
દરેક દિલ ને જિતીયે તેવા અવસર પણ ક્યા હોય છે.

જિંદગી ના દાખલાઓ મા મુંઝાતો નહી "દાનવ",
જ્યાં જવાબ સચા હોય ત્યાં મેથોડ ખોટી હોય છે

-"દાનવ"

Tuesday, December 7, 2010

કે પર્વતને કોઇ પથ્થર કદી વાગી નથી શકતો

અલગ રાખી મને મુજ પર પ્રણયના સૂર ના છેડો,
વીણાનો તાર છૂટો હોય તો વાગી નથી શકતો,

બૂરાઓને અસર કરતી નથી સોબત ભલાઓની,
ફૂલોનો રંગ કાંટાને કદી લાગી નથી શકતો,

ગુમાવેલા જીવનનાં હાસ્ય તો પાછાં મળે ક્યાંથી ?
જમાનાએ લૂંટેલા અશ્રુ પણ માગી નથી શકતો,

ગમે ત્યારે ગમે ત્યાં મેઘ વરસી જાય છે જગમાં,
રુદન ને કાજ કોઈ પણ નિયમ લાગી નથી શકતો,

જગતના ઘાવ સામે તું અડગ થઈને રહે "બેફામ"
કે પર્વતને કોઇ પથ્થર કદી વાગી નથી શકતો

-
"બેફામ"

Friday, November 26, 2010

બિચારાં થઈ ગયા આસું ........



બધાં દુઃખના તુફાનોમાં સહારા થઈ ગયાં આંસુ,
હતા પાણી છતાં સૌના કિનારા થઈ ગયાં આંસુ.

પડ્યા ધરતી ઉપર જખ્મોં તો એના થઈ ગયાં ફૂલો,
રડયું આકાશ, તો એના સિતારા થઈ ગયાં આસું.

જગત સિન્ધુમાં કેવળ એજ બિન્દુ થઈ શક્યાં મોતી,
પડ્યા જળમાં છતાં જળથી ન્યારા થઈ ગયાં આસું.

વધારી છે સદા શોભા બધા વેરાન જીવનની,
બધા ઉજ્જડ બગીચાના ફુવારા થઈ ગયાં આસું.

લગાડી આગ સળગાવી દીધી હસ્તી સિતમગરની,
બતાવ્યું એનું પાણી ત્યાં તિખારા થઈ ગયાં આસું.

નમક છાંટ્યું હશે શાયદ કોઇએ દિલનાં જખ્મો પર,
કદાચિત એટલા માટે જ ખારાં થઈ ગયાં આસું.

મને દુઃખ એ છે કે,એ હવે વેહતા નથી "બેફામ",
મીંચી મેં આંખો તો કેવા બિચારાં થઈ ગયાં આસું !

-
"બેફામ"

Monday, November 15, 2010

મરી શકાય જ્યાં એવો નિવાસ તો આપો..........!

ભલે હો પંથમાં કાંટા, પ્રવાસ તો આપો,
મુસીબતોમાં જીવનનો વિકાસ તો આપો.

અદ્રશ્ય સાથ મને આસપાસ તો આપો,
હવા ના રૂપમાં જીવનના શ્વાસ તો આપો.

નસીબ મારુ ભલે હો તમારા કબજામાં,
મને ન આપો સિતારો, ઉજાસ તો આપો.

હું ખાલી હાથ રહીને ભલાઇ માગું છું,
મને જો ફૂલ નહીં તો સુવાસ તો આપો.

જગત છે ઝાંઝવાં પણ મનને લાગવા તો દો,
મને પાણી ભલે ન આપો, પ્યાસ તો આપો.

તમારો સાથ નહીં તો તમારી છાયા તો દો,
પૂનમની રાત નહીં તો અમાસ તો આપો.

મને કબૂલ છે મિત્રો, તમે નિખાલસ છો,
તમારી લાગણી છે એવો ભાસ તો આપો.

જગતનીં બહાર છું એવી રીતે રહીશ, લોકો!
મને તમારા જગતમાં સમાસ તો આપો.

જુઓ છો જેમ બધાને, ન મને એમ જુઓ
કદીક મારા ઉપર ધ્યાન ખાસ તો આપો.

દીવાનગીની જરા આબરુ તો રહી જાયે,
મને તમારા તરફથી લિબાસ તો આપો.

મર્યા પછી તો કબર આપશે બધા "બેફામ"
મરી શકાય જ્યાં એવો નિવાસ તો આપો

"બેફામ"

Friday, March 19, 2010

ગળ તો જામ્ છે

મે ત્યજી તારી તમ્મના ઍનો આ અંજામ છે.
ક હવે સચેજ લાજ છે તારુ કામ છે,

છે સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગો મા મને પણ છે કબૂલ,
કોણ જાણે આખી જિંદગી બદનામ છે,

ઍક વીતેલો ક્ષણ પછો ઉજવવો છે ખુદા,
ઍક પાળ માટે વીતેલી જિંદગી નુ કામ છે,

આમ તો ભલે નૅ સોદો મફત મા થયો હોય,
આમ જો પુછો ઘણા મોઘા અમારા દામ છે,

જિંદગી ના રસ નૅ પીવા મા જલ્દી કરો "મરીઝ",
ઍક તો ઑછિ મદિરા છે, નૅ ગળતો જામ્ છે

"મરીઝ"